De Haarlemse kunstenaar Bert Maurits (1960) koos na 13 ambachten toch voor zijn grote liefde: De Schilderkunst. Door deze late roeping, ronde hij pas op latere leeftijd zijn studie aan de Haagse KABK (Koninklijke Academie voor Beelden Kunsten) af.
Hij put uit het reservoir van bestaande schilderstijlen om tot een mix te komen die raakvlakken heeft met zowel het abstract/expressionisme als street- en popart.

De thematiek binnen zijn werk is in de regel mensfiguren en landschappen.
Tot voor kort moest de aanleiding voor een tekening of schilderij een herkenbaar beeld opleveren maar sinds kort maakt hij ook abstracte schilderijen.

De speurtocht naar het ultieme kunstwerk houdt tenslotte nooit op en opgelegde kaders fungeren vaak als reddingsboeien. Soms zijn zij nodig om niet te verdrinken in de zee van vrijheid die de kunst is, maar zij moeten natuurlijk ook overboord als ze ballast worden.

Het thema/onderwerp is vaak alleen maar de aanleiding om de penselen te laten roffelen en aan het werk te gaan.

Bert: “Mijn onderwerpen liggen mij na aan het hart en zijn vaak een directe weergave en reactie op mijn dagelijkse leven. Mijn eigen verhaal is niets bijzonders maar juist daarom is mijn kunst voor iedereen te bevatten.
Direct, persoonlijk en vol emotie”.

De afgelopen 2 jaren waren in het vrije werk - naast de nieuwe serie abstracte schilderijen -  portretten, naakten en landschappen de meest terugkomende onderwerpen.
Momenteel werkt hij aan een serie abstracte schilderijen en portretten op oude PTT postzakken. Afbeeldingen uit zijn eigen archief of foto's uit de krant of bladen kunnen hiervoor een inspiratiebron zijn.